Phasianus colchicus – in de wetenschappelijke taxonomie is de fazant vernoemd naar de rivier Phasis (de huidige Rioni in West-Georgië), die door de legendarische regio Colchis stroomde. Precies daarheen voeren de Griekse held Jason en de Argonauten op zoek naar het Gulden Vlies. Volgens de legende namen ze de fazant mee op hun terugreis naar Griekenland – en van daaruit verspreidde de vogel zich geleidelijk over heel Europa. Waarschijnlijk hadden noch Jason, noch de Argonauten, laat staan een Gulden Vlies, hier iets mee te maken, maar het staat vast dat de oude Grieken en Romeinen al op fazanten jaagden, want de in China inheemse vogel gold bij hen als een delicatesse. Tegenwoordig kent elke Europeaan de fazant: vooral het mannetje is onmiskenbaar wanneer het met zijn felgekleurde kop, het bronskleurig tot koperrood glanzende verenkleed en de prachtig lange staartveren majestueus over velden en weiden schrijdt.

Al deze kenmerken worden ook weergegeven door onze mondgeblazen fazant – en de staartveer is een echte fazantenveer. Het voordeel van dit sieraad van Lauscha-glas: het zal, in tegenstelling tot zijn natuurlijke voorbeeld, niet plotseling met een luide roep uit uw kerstversiering wegvliegen, tot uw schrik. In plaats daarvan zal hij in alle rust en kalmte de hem toegewezen plek innemen, vredig op zijn metalen veer wiebelen en een extra decoratief kleuraccent toevoegen aan de schittering van uw feestelijke decoraties.

De glasblazers van Lauscha noemden de figuratieve glazen ornamenten die "voor de lamp" in tweedelige negatieve mallen werden geblazen een vormkwestie. Net als toen is de lamp de gasbrander waarvan de vlam het glas stroperig en kneedbaar houdt. En de gebruikte mallen zijn ook dezelfde als 100 of 150 jaar geleden. Ze zijn meestal gemaakt van keramiek en moeten met zorg worden behandeld, want om ze te bewaren - en ze tijdens het gebruik niet te oververhitten - moeten de mallen regelmatig zorgvuldig worden afgekoeld. Zo kunnen niet meer dan 150 figuren of ornamenten in één keer worden geblazen. Alleen het uitgangsmateriaal is anders dan vroeger, want in plaats van speciaal voor dit doel getrokken glazen buizen worden nu geprefabriceerde kolven van kleurloos natronkalkglas gebruikt.

Dierfiguren en vooral vogels als allegorieën van menselijke eigenschappen vonden traditioneel hun plaats op de kerstboom. Volgens het verhaal moeten er symbolisch ten minste één mannelijke en één vrouwelijke vogel elkaar ontmoeten. Het compacte vogellichaam is echter zeer geschikt om in mallen te worden geblazen. De snavel van de fijne vogel kan dan vrij worden uitgestoken aan de ene kant van de glazen bol en de staartveer aan de andere kant. Deze werd bijna altijd gemaakt van gesneden glaszijde; pas in de 20e eeuw kwamen echte vogelveren in de mode.

Bepaalde productiestappen worden met de hand uitgevoerd. Daarom kunnen er kleine maat- en kleurafwijkingen optreden.