Deze kleurrijke houten huisjes komen uit de speelgoedfabriek van Werner in het Ertsgebergte. Ze danken hun vrolijke kleur aan onze wens om nieuwe wegen in te slaan op het gebied van decoratie. We waren op zoek naar eenvoudige, kleine objecten die in een struik konden worden gehangen of op een tafel of vensterbank konden worden geplaatst, ongeacht het seizoen of de gelegenheid. En ze moesten passen bij verschillende woon- en inrichtingsstijlen. Wolfgang Werner kon deze wens vervullen. Samen ontwikkelden we de houten huisjes, waar hij uiteindelijk zo enthousiast over was dat hij ze toevoegde aan zijn eigen assortiment. Je vindt hier echter alleen de houten huisjes die wij aanbieden, want de kleurrijke verf in deze combinatie is door ons gemaakt. Sommigen zullen denken aan de rode huizen in Zweden, anderen aan de kleurrijke huizen in Nyhavn in Kopenhagen, in Porto en Cinque Terre, in Nederland, Kaapstad of Halifax in Oost-Canada. Nou, zelfs als je geen kleur in je huis kunt brengen, zullen de huisjes in ieder geval een vleugje kleur in je huis brengen.

De huisjes worden met de hand gemaakt in de Seiffen fabriek door meester houtdraaier Wolfgang Werner. Zijn ontwerpexpertise is duidelijk zichtbaar in zelfs de kleinste producten - geen wonder, want hij had oorspronkelijk een carrière als ingenieur voor ogen. Geboren in een reeds lang bestaande Seiffense familie van speelgoedmakers, koos Wolfgang Werner uiteindelijk voor het ambacht. Houtdraaien en draaien, kerven en schuren zitten hem in het bloed en dus maakt hij zijn constructies - van kerstversiering, schommelfiguren en wandelende dieren tot speelgoedkisten, kisten en dozen - zorgvuldig met de hand van beuken-, esdoorn-, berken- en vurenhout uit lokale bossen. Voor deze kleurrijke huisjes gebruikt hij esdoornhout dat hij in kleur beitst.

Dat zich in het van oorsprong dichtbeboste Erzgebergte een beroemde houtkunst ontwikkelde, is niet alleen te verklaren door de beschikbaarheid van het materiaal. Als industrietak werd de kunstnijverheid des te belangrijker naarmate de plaatselijke mijnbouw snel aan grondstoffen en winstgevendheid verloor. In deze leemte gleed de volkskunst, die de mijnbouw - niet minder dan Kerstmis - nog steeds vormgaf met talrijke motieven. Een centrum van houtkunst ontwikkelde zich rond Seiffen, waar in 1853 een van de eerste vakscholen werd opgericht om het handwerk te promoten. In de zogenaamde speelgoedhoek produceren kleine en grote ambachtelijke bedrijven nog steeds de klassiekers van de volkskunst in het Ertsgebergte: van hoepeldieren en rokende mannen tot mijnwerkersfiguren en notenkrakers tot kaarsenbogen en vleugelpiramides.

Bepaalde productiestappen worden met de hand uitgevoerd. Daarom kunnen er kleine maat- en kleurafwijkingen optreden.